Tłumaczenia w kontekście hasła "ochotą na trochę" z polskiego na angielski od Reverso Context: Wyjazd wciąż kwalifikuje się jako lot lokalny, więc jeżeli jesteś w przeludnionym Tokio z ochotą na trochę spokoju, zarezerwuj sobie tani lot w te strony i wpadaj. Skąd się bierze łaknienie na słodkie? Czy wiesz, że nagła ochota na zjedzenie czegoś słodkiego to nic innego jak spadek cukru we krwi. Pojawia się on zazwyczaj, gdy zjesz za mały posiłek lub posiłek składający się w przeważającej części z węglowodanów. Ogromna ochota na słodycze może pojawić się również, gdy Przykładowo, nadmierny apetyt na słodycze może występować u pacjentów cierpiących na wywołany nadmierną podażą GKS jatrogenny zespół Cushinga (nadczynność nadnerczy). Insulinoma – jest to bardzo rzadki nowotworem neuroendokrynny (1-2 przypadki na milion mieszkańców) wywodzącym się z komórek beta trzustki produkujących Najczęściej mówi się o 30 dniach, ale okres ten może trwać 2 dni, 2 tygodnie, 6 tygodni, a nawet kilka miesięcy. Po okresie adaptacji samopoczucie powinno się poprawić, energia fizyczna i wydolność psychiczna powinny się zwiększyć, a uczucie głodu i ochota na słodycze zniknąć. Czy redukować na keto-adaptacji? Ochota na słodycze może też świadczyć o chorobach, z których najbardziej powszechna jest drożdżyca (powodujące ją grzyby Candida albicans domagają się codziennej dawki cukrów prostych) lub o insulinooporności, która - jeśli nie jest leczona - może doprowadzić do rozwoju cukrzycy. pestki dyni (które świetnie sprawdzą się również w diecie płodności dla mężczyzn) otręby pszenne. mak niebieski. kakao. nasiona sezamu, słonecznika, chia. zarodki pszenne. komosa ryżowa. siemię lniane. Jeśli ochota na słodkie nachodzi Was zbyt często, warto przyjrzeć się czy Wasz jadłospis zawiera powyższe produkty. . zapytał(a) o 11:13 Nagla ochota na slodycze? Otóż, chodzi o to, że co jakiś czas, sumie bardzo często mam ogromną chęć na słodycze, wiem, ze to nie jest fizyczna, a psychologiczna potrzeba, ponieważ nie jestem głodna. Otóż po zjedzeniu dwóch kostek czekolady po chwili pochłaniam całą. Nie kontroluje tego. Jak coś zacznę, nie skończę póki nie zobaczę "dna". Próbowałam zastąpić slodycze owocami, ale nic z tego. Przez caly dzien mogłabym prawie jesc tylko slodkie, znaczy oczywiście tak staram się nie robić, ale chciałabym bym mogla to bardziej kontrolować. Może ktoś jest w podobnej sytuacji lub wie jak to przerwać? Dodam, ze ani kawy, ani herbaty nie slodzę, a oprócz tego piję tylko wodę. No, jakoś sie odzwyczilam, ale wszystko co slodkie (bułki, serki, czekolady, batoniki, wafelki, cukierki, jakieś budynie, kremy.. no wszystko) po prostu czuję, że "musze" zjesc. Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 11:21 Wiele osób ma taki to cukry, a od cukru można się uzależnić, wiadomo też,że to, co dobre to niezdrowe ...Miałam, a raczej ciągle mam podobny próbowałam się od tego odzwyczaić, udało się, jednak po jakimś, dłuższym nawet, czasie wróciłam do to ciekawe,bo kiedy nie zaspokajałam się cukrem wcale nie czułam się jakoś wyjątkowo źle, była pustka ale dało się ją jeść na przemian warzywa, owoce, warzywa, ... jeśli nie pomoże to żuj gumy (bez cukru oczywiście). W skrajnych sytuacjach możesz ssać cukierki (dłużej się je je, więc na dłużej będziesz mieć spokój).Poza tym, nie ograniczaj tak tego i nie myśl o tym, bo to tzw. zaklęte koło:Myślisz o czymś słodkim = czujesz potrzebę zjedzenia = sięgasz po to = nie kontrolujesz tego, bo skoro już się skusiłaś to nic Cię nie się trzeba, ale z umiarem. ∆=b²-4ac odpowiedział(a) o 11:32 Objeść się raz tak, że aż będzie niedobrze. Stworzy się negatywny bodziec. Poza tym ja staram się bardzo ograniczać cukier i o ile kiedyś bez problemu potrafiłam zjeść paczkę żelków, o tyle teraz po połowie to się robi takie mdłe, ile tam cukru walą... Tak więc można spróbować też ograniczać cukier, odzwyczaić się od tego smaku i może to będzie przeszkodą. liadan odpowiedział(a) o 11:59 Na początek możesz stworzyć zamienniki. Jest mnóstwo odchudzonych i o wiele zdrowszych przepisów na słodkości bez użycia cukru i są równie smaczne. Wczoraj zrobiłam sernik (jeden kawałek miał tylko 100 kcal) i był przepyszny. Tak samo kuleczki tiramisu z chudym twarogiem (9 kcal na sztukę), ciasteczka owsiane 2składnikowe (banan i płatki owsiane), banany pieczone z kostką gorzkiej czekolady albo miodem (to tylko ewentualność, możesz upiec go bez niczego) albo omlet białkowy na słodko.. naprawdę tego jest mnóstwo i w żadnym wypadku nie jest potrzebny biały cukier (ewentualnie stewia, czy miód). ♥Kina♥ odpowiedział(a) o 14:58 Niestety mam tak jestem w sklepie zatrzymuje się przy półkach ze słodyczami i tak patrzę i patrzę,mam ochotę na to wszystko i myślę,jakie to by było piękne jakbym miała na to wszystko pieniądze...Ja nie potrafię zjeść jednej rurki z kremem,czy kawałka ciasta jak inni...Nie wiem,nie potrafię...Biorę mi z tym strasznie źle,ale wiem,że nie umiem inaczej...Taką mam słabą wolę...Może jestem uzależniona od cukru,nie wiem,ale w każdym razie,dla innych sport jest ogromna przyjemnością,a dla mnie właśnie jedzenie,pochłanianie słodyczy,bułek z czekoladą,ciastek,pączków...Obsesja to się leczyć ;c EKSPERT-ktos- odpowiedział(a) o 15:09 Uważasz, że ktoś się myli? lub Pytania do specjalistów Dietetyka dlaczego nagle nie mam ochoty na słodycze? od zawsze uwielbiałam wszystko co słodkie, nie raz bywało ze dostawałam szału wręcz jak nie zjadłam chociaż jednej kosteczki czekolady dziennie, a zazwyczaj kończyło się na paru batonach dziennie. ale od pewnego czasu, ja wiem jakichś dwóch miesięcy że w ogóle nie jem słodyczy. nagle przestałam mieć na nie ochotę. dawniej miałam czekoladę to zjadłam całą na raz a teraz może leżeć i nawet na nią nie spojrzę. wydaje mi się że tak nagły brak ochoty na słodycze jest chyba dziwny, bo inni latami z tym walczą a ja tak właściwie mam z dnia na dzień. co może być przyczyną? po prostu mi się przejadło, czy mogę być na coś chora? KOBIETA, 24 LAT ponad rok temu Czekoladowy mit Wzrost poziomu cukru we krwi utrudnia walkę z trądzikiem. Najczęściej intensyfikuje objawy. Czy jednak zjedzenie kilku kostek czekolady wpłynie negatywnie na leczenie trądziku? Jeśli nie ma pani innych objawów nie jest to nic niepokojącego. 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Kocham słodycze, jak to rzucić? – odpowiada Mgr inż. Marta Michalak-Tomasik Jak mam przestać spożywać słodycze? – odpowiada Mgr inż. Maria Jagiełło Jak można walczyć z uzależnieniem od słodyczy? – odpowiada Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec) Jaka ilość słodyczy jest dopuszczalna w codziennej diecie? – odpowiada Mgr Patrycja Sankowska Jak pozbyć się chęci na słodycze ? – odpowiada Mgr Katarzyna Mazowska Dieta ze słodyczami? – odpowiada Mgr Katarzyna Mazowska Czy jogurty są dobrym zamiennikiem słodyczy? – odpowiada Mgr Małgorzata Talaga-Duma Jak zmniejszyć duży apetyt na słodycze? – odpowiada Mgr Joanna Wasiluk (Dudziec) Uzależnienie od jedzenia słodyczy – odpowiada Mgr Daria Jaroszewska Jak można powstrzymać apetyt na słodycze? – odpowiada mgr inż. Katarzyna Krupińska artykuły Dlaczego w ciąży mam ochotę na kwaśne lub słodkie? Zachcianki w ciąży obrosły legendą. Ogórek kiszony z ciastem czekoladowym, nagła ochota na poziomki w styczniu... To jednak nie tylko legendy - prawdą jest, że sposób odżywiania w ciąży się zmienia. Czym spowodowane są ciążowe zachcianki na słodkie i kwaśne potrawy? Zachcianki w ciąży to żadna fanaberia, słabość, kaprys ani folgowanie apetytowi. Naukowcy już dawno udowodnili, że ciążowe zachcianki to odpowiedź organizmu przyszłej mamy na niedobory minerałów i substancji odżywczych. Upodobanie do nietypowych dań i połączeń tłumaczą także procesy przemiany materii, jakie zachodzą w organizmie kobiety spodziewającej się dziecka. Dlaczego niektóre kobiety w ciąży mają ochotę na słodkie, a inne tylko na kwaśne potrawy? Czekasz właśnie na narodziny dziecka? Masz tysiące wątpliwości i pytań? Porozmawiaj o nich z innymi mamami na grupie "Rodzę w 2023 roku. Największa grupa dla mam" Spis treściZachcianki w ciąży to efekt zmian w organizmieCzemu służą dziwne zachcianki w ciąży?Nagła zmiana kulinarnego gustu w ciążyZachcianki w ciąży w zgodzie ze zdrowym rozsądkiem Zachcianki w ciąży to efekt zmian w organizmie Wiadomo, że zapotrzebowanie energetyczne w ciąży jest większe o 300–500 kalorii dziennie. Powoduje to zwiększony popyt na produkty będące źródłem dobrze przyswajalnej energii – dlatego ciężarna chętnie sięga po łatwo wchłaniane węglowodany, czyli słodycze. Przyszła mama potrzebuje też dwa razy więcej wapnia, żelaza i białka. To właśnie z białkiem dostarczany jest azot, który jest niezbędny, aby zabezpieczyć prawidłowy wzrost płodu, łożyska, macicy, gruczołów sutkowych i krwinek czerwonych. Organizm nie magazynuje azotu, dlatego ciężarna musi codziennie dostarczać go w diecie. Czytaj również: Anemia w ciąży. Co powinnaś o niej wiedzieć? Zdrowe odżywianie w ciąży: jak powinna wyglądać dieta ciężarnej Czemu służą dziwne zachcianki w ciąży? Odczuwanie smaków przez przyszłą mamę jest dość nietypowe. Nie przeszkadzają jej dziwne kompozycje, np. tort czekoladowy przegryzany marynowanym czosnkiem. Okazuje się, że takie zestawienia mają swój cel – zmieniają smak zjadanej potrawy, co zapobiega nudnościom. Sprawiają też, że można zjeść jej więcej. Kobiety ciężarne najczęściej mają wzmożoną ochotę na produkty: kwaśne – w ten sposób uzupełniają zapotrzebowanie na witaminę C (występującą w dużych ilościach w owocach i kiszonkach) oraz żelazo (zachcianki na pomidory i suszone śliwki); słodkie – ciastka i cukierki pozwalają szybko uzupełnić braki energetyczne, a czekolada – niedobór magnezu; w dużej ilości – zachcianki na duże ilości pożywienia, zwłaszcza na dania mięsne, pojawiają się czasami nawet u wegetarianek. Dostarczają ciężarnej potrzebnego białka. Ciężarne, które prawidłowo komponują swoją dietę, dostarczając organizmowi wszystkich niezbędnych minerałów i witamin, mają mniej zachcianek. Pewnie nieraz słyszałaś, że jeśli masz ochotę na smaki kwaśne, to urodzisz chłopca, a jeśli na słodkie – dziewczynkę. Nie wierz w to. Pogląd, że zachcianki ciążowe mówią nam o płci dziecka, jest mitem. Nagła zmiana kulinarnego gustu w ciąży Ochota na nietypowe dania zmienia się wraz z przebiegiem ciąży. Przez pierwsze 12 tygodni, kiedy kształtuje się łożysko i wszystkie najważniejsze układy i narządy dziecka, niezbędne składniki pobierane są z organizmu matki. Jeśli dochodzi do niedoborów jakichś minerałów, pojawiają się zachcianki. Na początku ciąży skierowane są one na konkretne produkty, a wobec innych pojawia się niechęć. Często zdarza się, że ciężarna nie może patrzeć na ulubione dotąd potrawy czy przebywać w pomieszczeniach nasyconych intensywnymi zapachami. Mogą ją drażnić nawet ulubione perfumy, a zapach świeżo zaparzonej kawy doprowadzać do mdłości. Często zanim ciąża zostanie rozpoznana, kobieta już odczuwa ogromną niechęć do alkoholu (głównie piwa), herbaty i papierosów. W II trymestrze i III trymestrze, gdy następuje szybki wzrost płodu, zachcianki się nasilają. Jadłospisem przyszłej mamy rządzi wtedy zasada: dużo, często i suto. Zachcianki w ciąży w zgodzie ze zdrowym rozsądkiem Choć uleganie zachciankom to prawidłowy objaw ciąży, zawsze warto kierować się zdrowym rozsądkiem. Istnieją bowiem produkty, które są niewskazane dla kobiet oczekujących dziecka. Dotyczy to głównie dań zawierających surowe mięso i ryby (niebezpieczeństwo zakażenia toksoplazmozą!) oraz surowe jajka (salmonelloza i czerwonka bakteryjna). Na czarnej liście znajdują się alkohole (i nie ma tu wyjątku dla czerwonego wina, które rzekomo „poprawia krew”), narkotyki, papierosy. Kobiety, u których w czasie ciąży zaobserwowano skracanie się szyjki macicy, a także te, które miały w przeszłości kłopoty z utrzymaniem ciąży, do terminu porodu powinny rozsądnie zaspokajać zachcianki na słodycze. Ich nadmiar prowadzi do zwiększonej produkcji prostaglandyn odpowiedzialnych za rozwieranie szyjki macicy. Udowodniono też, że zbyt duża ilość tuńczyka w diecie zwiększa ryzyko dostarczenia do organizmu rtęci, która czasem powoduje zaburzenia rozwoju płodu. Należy unikać jego nadmiaru zwłaszcza w I trymestrze ciąży. Przez całą ciążę nie należy nadużywać witaminy A, gdyż może to zaszkodzić dziecku. Dużo tej witaminy zawiera wątróbka, tak więc jedzenie jej codziennie na obiad nie jest dobrym pomysłem. Czytaj również: Zdrowe przekąski w ciąży: co możesz jeść między posiłkami? Produkty zakazane w ciąży: zobacz, czego nie wolno ci jeść miesięcznik "M jak mama" Niekiedy zdrowy tryb życia nie daje nam pełnej satysfakcji. Bo choć uprawiamy sport, jemy warzywa i owoce, pijemy wodę, to jednej rzeczy nie udaje się wyeliminować… a nasza motywacja spada! Słodycze, a właściwie ich nadmiar, wielu z nas spędza sen z powiek. Jak wykluczyć je ze swojej diety? Okazuje się, że jest na to co najmniej kilka sposobów. Czego oczy nie widzą… … tego sercu nie żal – tak mawiały nasze babcie. W starym przysłowiu, jak to często bywa, kryje się wiele mądrości, którą przenieść można do naszego życia i planów żywieniowych. Prawda jest taka, że jeśli chcesz odstawić słodycze, w pierwszej kolejności warto odstawić je… dosłownie. W sklepie omijaj więc alejki ze słodkimi przysmakami i nie kupuj ich „na zapas”. W domu natomiast maksymalnie utrudnij do nich dostęp – połóż je na wysokiej półce, zabierz z biurka, słowem: postaraj się, by zniknęły z Twoich oczu. Jeśli nie będziesz mieć ich tuż przed nosem, prawdopodobnie przestaniesz o nich myśleć. Dbaj też o właściwą, zbilansowaną dietę, pij dużo wody, jedz owoce i warzywa. Często apetyt na słodkie to po prostu głód, który źle odczytujemy. Słodycze? Tylko bez gwałtownych ruchów O tym, że cukier uzależnia, wiemy już od dawna. Rzadko kiedy mówimy jednak o tym, że przywiązanie do niego może być równie silne, jak do alkoholu czy papierosów! Jeżeli więc planujesz odstawić słodycze, przygotuj się na długą walkę – dokładnie tak podczas rzucania palenia. Nie da się wyeliminować niczego w ciągu jednego popołudnia i zmienić nawyków żywieniowych w kwadrans. Odstawianie cukru zaplanuj w małych kroczkach i rozłóż w czasie. Zacznij od drobnych rzeczy: stopniowo ograniczaj ilość cukru w herbacie; zrezygnuj ze słodzonych napojów; nie kupuj ciastka do każdej kawy i nie daj się omotać sprzedawcom, którzy je proponują. Nie zniechęcaj się też, gdy przydarzy Ci odstępstwo od reguł – nie od razu Kraków zbudowano! Za kolejne dni bez słodyczy możesz się nagradzać, byle nie ulubionymi ciastkami. Zobaczysz, że gdy przetrwasz pierwsze tygodnie, będzie coraz łatwiej. Kubki smakowe odzwyczają się od słodkiego i będziesz potrzebować o wiele mniejszych porcji, by poczuć zadowolenie. Walka ze słodyczowym nałogiem nie jest łatwa… Zdrowa dawka motywacji Chcesz skutecznie wyeliminować słodycze z jadłospisu? Pochwal się bliskim tym faktem. Poinformuj partnera, rodziców i przyjaciół, napomknij o tym w pracy, szkole lub na uczelni. Psychologowie dowiedli, że plany, którymi dzielimy się z innymi, traktujemy jak zobowiązanie i ciężej nam z nich zrezygnować. Choć to przykre, będziemy czuć wstyd, gdy na obiedzie ze znajomymi zamówimy ciastko, albo na zakupach wrzucimy do koszyka batonik i usłyszymy, że przecież mieliśmy zmienić dietę. Świetnym sposobem na zniechęcenie się do kupowania słodkości jest też sprawdzenie rachunków. Pomyśl, ile tygodniowo, miesięcznie i rocznie wydajesz na słodycze. Czy nie lepiej zachować te pieniądze na coś innego, co przyniesie więcej korzyści niż dodatkowe kilogramy… i wyrzuty sumienia? Słodycze na nagłe wypadki Bywają takie chwile, gdy ochota na słodkie jest po prostu zbyt silna. Co w takiej sytuacji? Bez paniki – wszystko da się załatwić! Przede wszystkim pamiętaj, że potrzeba cukru nie bierze się znikąd. Może być objawem złego nastroju, ale zwykle właśnie w ten sposób organizm daje nam do zrozumienia, że brakuje mu mikroelementów – magnezu (który pociąga za sobą chęć na czekoladę), a także magnezu, fosforu czy siarki. Jeśli znajdziesz zdrowe zamienniki, ochota na smakołyki powinna zniknąć. Czym więc zastąpić słodycze? Dobrym zamiennikiem czekolady mlecznej jest ta gorzka, a także garść orzechów czy pestek. Świetnie sprawdzi się też suszona figa lub banan, same w sobie słodkie. Śmiało możesz też zastąpić słodką przekąskę słoną – kawałeczek awokado czy domowe chipsy z jarmużu również pomogą uporać się z problemem. A jeśli już naprawdę nie możesz odpuścić sobie deseru, wybierz taki, który nie będzie tylko porcją pustych kalorii. Zamiast lodów zjedz naturalny sorbet, a zamiast batonika – domowe ciasto w wersji fit. Obowiązkowo z owocami! Zniechęcenie do sportu (powodujące zmniejszenie aktywności fizycznej), nagła ochota na słodycze (przyczyniająca się do zwiększenia przyjmowania kalorii), najczęściej to już wystarczy aby utracić kontrolę nad sferą życia związaną z odchudzaniem. Zazwyczaj szybko potem chcemy schudnąć, ale pomimo licznych prób nie możemy tego zrobić. Przywoływano już niejednokrotnie niezliczone badania dotyczące braku długotrwałej skuteczności diet, w poszukiwaniu rozwiązań długoterminowych wiele osób zapędziło się w spiralę przejadania się, skoków masy ciała, efektu jojo czy też skrajnego wyniszczenia spowodowanego kolejną „kapuścianą dietą”. Dlaczego? Pacjent pojawiający się z problemem nadwagi u lekarza czy dietetyka otrzymuje przecież wskazówki dotyczące sposobu w jaki powinien się odżywiać. Wraca z przekonaniem, że to już wszystko, powinno wystarczyć. Z dużym zapałem podchodzi do nowego zadania, często przeglądając liczne motywatory od razu postanawia diametralnie zmienić swoje życie. Na początku zapał jest silny, przygotowywanie posiłków na zapas, regularne jedzenie, coraz luźniejsze spodnie. Jest dobrze, czasem nawet się porusza. Z upływem tygodni zapał jednak się zmniejsza, frustracja wzrasta. Coraz rzadziej chce się przygotowywać posiłki, a coraz większe obostrzenia zaczynają powodować bunt. Jest zimno, dziś odpuszczę sobie ruch… Może być też inaczej – duże chęci pozwalają wytrwać w nowych postanowieniach przez kilka miesięcy, sukces jest spektakularny, znajomi zachwyceni a pacjent z dumą wymienia całą zawartość szafy. Tylko co dzieje się później? Dlaczego utracone kilogramy wracają jak bumerang? Czemu za chwilę znów trzeba zmieniać rozmiar ubrań? Przyczyn należy szukać u podstaw, ponieważ proces chudnięcia zaczyna się w głowie, nie w lekarskim gabinecie. 1. Chudnięcie powinno się rozpocząć od zatrzymania procesu tycia. Brzmi prosto, jednak nie chodzi tu wyłącznie o rozpisanie nowego zapotrzebowania kalorycznego. W tym celu konieczne jest wykrycie i wyeliminowanie czynników, które dotychczas powodowały tycie. Myślenie, że sama utrata wagi rozwiązuje problem to popularna iluzja. 2. Kontrola nad zachowaniem. Konieczne jest tu zrozumienie, że odchudzanie to efekt uboczny działania, a nie główny cel. Nie jest możliwe długotrwałe kontrolowanie wagi, bez kontroli procesu jedzenia. Nacisk należy tu położyć przede wszystkim na reakcje emocjonalne i utrwalone zachowania związane z jedzeniem i aktywnością fizyczną. 3. Skoro mam przepis na obiad to mogę też dostać przepis na prawidłowe odżywianie. Zdecydowanie nie! Różnica jest podstawowa, składniki obiadu w większości przypadków nie zamierzają nam się przeciwstawiać, w przeciwieństwie do naszego ciała i umysłu. Procesy zachodzące w organizmie nieustannie się zmieniają, myślenie o nich jako o czymś stałym jest więc nieporozumieniem. Zniekształcenia postrzegania, które są naszą nieodłączną częścią, sprawiają, że konieczna staje się pomoc (psychologa, dietetyka, psychodietetyka czy przyjaciela), który będzie monitorować postępy. 4. Zmiany, które pozostaną trwałe muszą być endocentryczne (skierowane do wewnątrz). W tym celu niezbędne jest zadbanie o dostępne zasoby energii psychicznej. Istotny jest więc nie tylko bilans dostarczanych i spalanych kalorii, ale również poziom energii psychicznej. Jest ona bowiem paliwem napędzającym naszą chęć do zmiany. 5. Oddziaływanie lekarskie i dietetyczne skupia się na przekształceniu postaw, poprzez odwołanie do formułowanych zaleceń. To dobrze, pozwala na modyfikację przekonań, konieczne jest jednak uzupełnienie o zmianę w systemie doświadczeń. Niezbędna jest korekta istniejących zachowań utrwalone schematy pamięciowe nie podlegają zmianie, dlatego tak istotne jest zastąpienie ich innym konstruktywnym wzorcem. Wypracowanie nowych schematów powinno odbyć się na drodze zmiany jawnych przejawów postaw utajonych (czyli tych których istnienia nie jesteśmy świadomi). W tym celu konieczne jest równoczesne oddziaływanie na polu psychologicznym. 6. Ponieważ każda z osób jest różna, nie można mówić o jednym uniwersalnym sposobie odżywiania dobrym dla wszystkich. Owszem, aby przekazać wiedzę potrzebne są pewne uogólnienia, jednak na poziomie oddziaływania jednostkowego konieczna jest staranna analiza zarówno cech danej osoby jak i jej uwarunkowań środowiskowych. Tylko uwzględniając pacjenta jako całość możliwe jest odkrycie najlepszego możliwego sposobu oddziaływania. W tym celu warto przeprowadzić wnioskowanie dotyczące chociażby stylu jedzenia, tego co stanowi podstawową motywację do zmiany, cech osobowości warunkujących działanie czy chociażby przyzwyczajeń wyniesionych z domu rodzinnego. Przydatnym oddziaływaniem może się również okazać ustalenie prawdziwego celu zmiany oraz praca nad samowzmacnianiem. Utrata wagi tylko i wyłącznie na podstawie bilansu kalorycznego jest możliwa, w końcu nawet spadek kilogramów w wyniku głodzenia daje widoczne efekty. Jeśli jednak zależy nam na jej długotrwałości, musimy zajrzeć głębiej. Prawdziwa zmiana to nie tylko modyfikacja jadłospisu, to przede wszystkim i na początku zmiana myślenia i działania. Poprawa w obszarze motywacji i własnego spojrzenia jest niezbędna, jeśli ma stać się motorem działania trwającego całe życie, a nie tylko jednorazowej sylwestrowej lub przedślubnej akcji zmieszczenia się w sukienkę, która kolejny rok będzie znów wisieć samotnie w szafie. Piśmiennictwo Wieczorkowska – Wierzbińska G., Psychologiczne ograniczenia, Warszawa 2011 autor: mgr psychologii Agata Orłowska spec. psychologii klinicznej absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego Sześć powodów dla których dieta to za mało5 (100%) 1 vote

nagła ochota na słodycze